ರಾಜಕೀಯವಿಂದು ಉದ್ಯೋಗವೇ ಹೊರತು ಸೇವೆಯಲ್ಲ


ನಮ್ಮಿಂದ ಆರಿಸಿಹೋದ ಶಾಸಕರು ಹಾಗೂ ಸಂಸದರು ಇಂದು ಗಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಬಳ-ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಭತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೂ ಸೇವೆಯಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಕನಿಷ್ಠ ವಯೋಮಿತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಶಾರೀರಿಕ-ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ,ಅನುಭವ, ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ ಅರ್ಹತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಯಶಃ ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅನಕ್ಷರಸ್ಥ, ಅನಾರೋಗ್ಯಪೀಡಿತ, ಅನನುಭವಿ, ಅತ್ಯಾಚಾರ, ದರೋಡೆ, ಸುಲಿಗೆ, ವಂಚನೆ ಹಾಗೂ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದ ಮತ್ತು ಬಂದೀಖಾನೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೂ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಜೈಲು ಸೇರಿ ಹೊರಬಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಿರಿಯ ನೇತಾರರೇ ಹೇಳುವಂತೆ, ಅವರೊಬ್ಬ ಆರೋಪಿಯೇ ಹೊರತು ಅಪರಾಧಿಯಲ್ಲ!.
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೇ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸಂಬಳ-ಭತ್ಯೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಜನಪ್ರಿಯ ಜನನಾಯಕರು ಮಾತ್ರ ತಮಗೆ ಬೇಕೆನಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ತಮಗೆ ಬೇಕೆನಿಸದಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಸಂಬಳ-ಭತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಮಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಸದಾ ಕಚ್ಚಾಡುವ ಹಾಗೂ ಒಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅಲ್ಲಗಳೆವ ಆಡಳಿತ-ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ, ತಮ್ಮ ಸಂಬಳ-ಭತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸುವ ಮಂತ್ರಿಯ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ, ಸದನದ ಬಾವಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಗದ್ದಲವೆಬ್ಬಿಸುವ, ತಮ್ಮ ಆಸನದ ಮೇಲೇರಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವ, ಧರಣಿ ಅಥವಾ ಸಭಾತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಚರ್ಚೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೇವಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಅನ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ವಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕರು, ಸಚೇತಕರು ಮತ್ತು ಶಾಸಕರ ವೇತನ ಭತ್ಯೆ ಮತ್ತಿತರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಸದನ ಕೇವಲ ಎರಡೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿತ್ತು. ಬಹಳಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದ ನೆಪವನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡಿ, ಈ ಜನನಾಯಕರ ಸಂಬಳ-ಭತ್ಯೆ ಮತ್ತಿತರ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಎರಡರಿಂದ ಎರಡೂವರೆ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಸದನದ ಸದಸ್ಯರು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಸೋತಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ನಿವತ್ತರಾದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯಲಿರುವ ಪಿಂಚಣಿಯ ಮೊತ್ತವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನಿವತ್ತ ಶಾಸಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ 25 ರಿಂದ ಗರಿಷ್ಟ 35 ಸಾವಿರ ರೂ. ಮಾಸಿಕ ಪಿಂಚಣಿಯೊಂದಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದು ಬಾರಿ ಔಷಧೋಪಚಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ತಲಾ 1 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀ ಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಅಧಿವೇಶನದಲ್ಲಿ "ಅನರ್ಹ ಶಾಸಕ'ರಿಗೂ ಪಿಂಚಣಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಸರ್ವಾನುಮತದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅನೇಕ ಹಗರಣ-ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ಹೂಡುವ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಾಗರಿಕರ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುವಲ್ಲಿ ಇದು ವಿಲವಾಗಿತ್ತು.
ಮೇಲೆ ನಮೂದಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳು ಕೇವಲ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಮಾತ್ರ. ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಅನ್ಯ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಯಾವುದೇ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯೇನಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯವಿಂದು ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಸೇವೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ನೀವೇನಂತಿರಿ?.